Od jakiegoś czasu ukazuje się broszurka „Echo Kunic”. Można w niej wyszukać kilka ciekawych artykułów. W numerze 4 z 2011 r. ukazał się ciekawy artykuł poświęcony Richardowi Borischowi, przedwojennemu kunickiemu burmistrzowi. Numery dostępne są online na stronie wydawcy: http://www.ksip.strefa.pl

Tym razem dokładniejszy widok na restaurację Rabenburg (Kruczy Dwór?), której właścicielem był Ferdinand Strohmeier. Znajdowała się przy ul. Hansdorfer Straße 4 w Kunzendorf (obecnie ul. Powstańców Wielkopolskich w Żarach-Kunicach; budynek: na północny-wschód od zabudowań dzisiejszej huty Sekurit Saint-Gobain, za starą cegielnią Zarzyckich, przed wojną „Eichberg”). Restauracja powstała prawdopodobnie przed 1907 rokiem i istniała na pewno do co najmniej 1937 r. Nr telefonu 2680 😉 Niestety dość atrakcyjny budynek nie zachował się.

Restauracja Rabenburg w Kunzendorf

Restauracja Rabenburg w Kunzendorf

Na Ebay pojawiła się pocztóweczka z Kunic. Widziałem ją już kiedyś ale nie mogłem zlokalizować budynku, który przedstawia, a jest dość charakterystyczny. Może go już nie ma? Jeśli ktoś jednak wpadnie co to za dom to zapraszam do dyskusji 😉

Kunzendorf Haus

Druk reklamowy cegielni Wilhelmshöhe i Eichberg należących do W. Voigta i H. Kretznera.

Druk reklamowy cegielni Wilhelmshöhe i Eichberg należących do W. Voigta i H. Kretznera. (karta z końca XIX w.)

Jak widać na przełomie XIX i XX w. doceniano nie tylko szkło produkowane w kunickich hutach ale też dachówki. Świadczą o tym wyróżnienia otrzymane przez działające na terenie Kunic wytwórnie. Cegielnie Voigta i Kretznera, osiągające poziom produkcji na poziomie 5 milionów sztuk rocznie brały udział w organizowanych na terenie Saksonii i Dolnego Śląska wystawach, tj.: Wystawie Działalności Gospodarczej i Przemysłu w Zgorzelcu (medal „w podziwie za osiągnięcia”, 1885 rok) oraz srebrne medale na wystawie w Świdnicy (1892 r.) i Freibergu w 1894 roku.

Pocztówka z obiegu w 1942 r.

Pocztówka z obiegu w 1942 r.

Góra: po lewej nowy kościół, plebania i tzw. Dom Ewangelicki, w którym spotykali się mieszkańcy Kunzendorf. Po prawej biurowce firmy Detag przy Lohserstrasse.

Na dole: Willa rodziny Schiet otoczona ciekawym ogrodem. Po wojnie hotel, przedszkole, ośrodek zdrowia. Kilka lat temu, dzięki prywatnemu inwestorowi zaniedbany budynek powrócił do dawnej świetności. 🙂

Sołtys - Rejon 6 - Kunice Żarskie - Gmina Kadłubie

Sołtys - Rejon 6 - Kunice Żarskie - Gmina Kadłubie

Ciekawa tablica informacyjna obecnie służąca do zasłonięcia okna opuszczonego domu na Kunicach. Jako, że jest umieszczona dość wysoko zdziwiłem się po zrobieniu zdjęcia, że Kunice Żarskie należały do Gminy Kadłubia ;d  Sprawdziłem. Rzeczywiście – w latach 1945-54 Kunice razem z Bieniowem, Drożkowem, Górką, Grabikiem, Kadłubią, Kunicami Żarskimi, Lubanicami, Lubomyślem, Łukawami, Marszowem, Olszyńcem, Siodłem, Surową, Świbną i Złotnikiem należały do wspomnianej gminy 😉 Zaraz po wojnie gmina weszła w skład powiatu żarskiego, który do 1950 roku był częścią województwa wrocławskiego, następnie zielonogórskiego. Tyle…

Po dłuższej przerwie wywołanej sesją i jeszcze kilkoma innymi sprawami przypomniałem sobie o blogu 😉 Dziś coś co większość kuniczan słyszy ale nie każdy miał okazję to zobaczyć… dzwony na kościelnej wieży 🙂 Mamy 3 dzwony. Pierwszy z nich ufundowała rodzina Quos w 1925 roku.

Najbardziej uszkodzony, a zarazem największy dzwon pochodzi z dawnego kościoła w Olszyńcu. Odlano go w 1684 roku. Na zdjęciu widać też trzeci niewielkich rozmiarów (w porównaniu do pozostałych) dzwonek.

To byłoby na tyle 😉